RSS  ترجمه قالب

پشت در آقا گرگه ایستاده!!!!

همه داستان شنگول و منگول را شنیده ایم .این قصه ایرانی دیدگاهش نوعی تبلیس

 و جا زدن غریبه و دشمن به جای  فرد خودی و دوست است.

این داستان پا فشاری غریبی بر تکنیک های فریبکاری دارد.تبدیل شمایل گرگ به بز و

تقلید صدا و گفتن : منم مادرتون از وجه های مهم این داستان کودکانه است.

این داستان را بارها و بارها شنیده ایم و فقط صرف شنیدن نباید باشد باید پندپذیری

نیز در آن وجود داشته باشد.

در سال ۱۳۸۵ گروهی از  PhD های  فیزیوتراپی که باید پشتیبان فیزیوتراپی باشند

در خواستی را به وزارت بهداشت و درمان دادند مبنی بر تاسیس انجمن علمی

 فیزیوتراپی که اعضای آن فقط و فقط PhD های فیزیوتراپی باشند .وزارت بهداشت و

درمان با نظر این گروه مخالفت کرد.

اما ساختار انجمن های علمی در وزارت بهداشت و درمان و جایگاه فیزیوتراپی در ایران

این گروه را ترغیب به کنترل انجمن فیزیوتراپی تحت عنوان علمی خواهی کرد.

متاسفانه عدم آشنایی جامعه فیزیوتراپی با اتفاقات و حتی فیزیوتراپی منجر به توفیقات

اندکی برای این گروه  شد.

این گروه که فاقد پراکتیس مناسب میباشد با تکیه بر حماقت های موجود در بخش سلامت

و مدرک گرایی توانستند سر بعضی را کلاه بگذارند.

در مرحله  بعد با وقوع  ناکامی ها برای این گروه ناگهان چهره عوض کردند و دایه

مهربانتر مادر شدند.

بخصوص با رندی سعی بر کنترل DPT کردند و فریاد "دم دم وای" در آوردند.

گمان این گروه  این بود

۱- یا این جریان بقدری کند شود که به آخر زمان بپیوندد.

۲-  و یا مانند MSc و PhD محل نوچه پروری شود.

قصه شنگول و منگول در نهایت با خورده شدن آنها ادامه می یابد و  در آخر امر با حمله

بز و پاره شدن شکم گرگ و نجات شنگول و منگول پایان میابد.

حالا صدای بعضی از این رندان را میشنویم که هی می گویند منم مادرتون و در گوشه

 و کنار مشغول دریدن فیزیوتراپی هستند .چرا؟

چون باید جبران بدبختی های گذشته را بکنند منتهی از راه منفی

ولی این قول که شکمشان پاره خواهد شد.

و ادامه حماقت آمیز رفتارشان جز انزوا و بد بختی چیزی نخواهد داشت .

چه بهتر بود با معذرت خواهی به کناری میرفتند ولی مغز قرص خورده جواب نمی دهد.

هنوز هم دقت کنید میشنوید :

منم مادرتون!!!!!!

آخر بازی

بطور معمول پایان دادن به کاری و حتی یک بازی ساده مهارت خاص

 خود را می طلبد.

مثلا در شطرنج تفوق نیرو و فضا عامل پیروزی نیست ،بلکه مهارت

تخصصی در این مرحله همراه با تجربه نیاز میباشد.

برای پایان هر بازی قاطعیت و میل به پیروزی حرف آخر را میزند و الا

بازی میتواند  سالیان سال طول بکشد.

اگرچه در پایان بازی بهم ریختگی تصویر کلاسیک را از بین برده است

ولی قاعده کلی بازهم حکم فرماست .

فیزیوتراپی از آن مرحله توسری خوری نوابی خارج شده و بسیاری از

خاصیت های خود از جمله نوجویی را در ایران یافته است بسیاری که

حاصل عمر خود را در عقب نگه داشتن فیزیوتراپی میدانند اسیر بازی

 شده اند حال یا باید بین مرگ با عزت و قبول  DPT یا فوت با خفت

 زیر فشار خواست های جامعه فیزیوتراپی راهی را انتخاب کنند دست

دست کردن و امید به پر کاه بستن دیگر برای این عده راهی امید وار

 کننده نیست ،هر لحظه امکان گرفتن فیزیوتراپی برای دانشکده های

پزشکی می رود که در آخر چیزی جز تکنسینی برای آقایان ندارد.

این زبان بسته ها به مانند مرغ سر کنده افسوس آرزوی محال خود

برای  راه اندازی انجمن تخصصی فیزیوتراپی میخورند و حالا باید

کام خود را از تلخی زهر تصمیم پر کنند.

و جامعه فیزیوتراپی باید با دلرحمی کامل این زبان بسته ها را از

بندی که خود به پای خود بسته اند رها سازد.

و این کار اتوریته میخواهد

بدون تعارف

یک نکته اساسی که باید گفت تنه فیزیوتراپی در کشور به دو قسمت کاملا تقسیم

شده است.

۱- مراکز دانشگاهی

۲- مراکز درمانی

اینکه افراد خواسته اند در کدام جرگه قرار بگیرند بعهده خودشان بود ولی به هر حال

هر دو شاخه سعی به کنترل گرفتن نظام فیزیوتراپی به دست خود دارد.

گروه دانشگاهی سعی دارد با جو مدرک گرایی در مملکت کنترل تمامی فیزیوتراپی

را بعهده بگیرد.گویا این رشته ادبیات است .و کار نکرده عالم میشوند.

و گروه کلینیکی با تلاش سعی در حفظ شرایط در مقابل همه مهاجمین دارد، مانند

بیمه ها.این گروه با گذاردن عمر، دانسته است که آنچه در دانشگاه ها تدریس

میگردد جز اتلاف وقت نیست و باید تحولی اساسی در آموزش فیزیوتراپی پدید آورد.

جایگاه فیزیوتراپیست باید اصلاح گردد تا همه چیز اصلاح گردد.

در مقابل دانشگاهیان آنچه را که بدست آورده اند چه درست و چه غلط سرمایه عمر

خود میبینند و حاضر به تغییر نیستند.البته حتی اگر گروه ۳۰۰۰ نفری فیزیوتراپیست

 ها فدا گردند و تعارفی ندارند.

اینان با شعبده فیزیوتراپی را چیزی دیگری نشان میدهند و آرزو می کنند ای کاش

انجمن فیزیوتراپی   PhD راه اندازی میشد تا حتی با کلینیکی ها دهن به دهن

 نمیشدند.

اما بدبختی بزرگ که گریبانگیر اینان شده این است که در میان کلینیکی ها

افرادی کاملا منضبط وبا دیسیپلین علمی پیدا شده اند .

اینان کسانی هستند که جایگاه فیزیوتراپی را عملی و علمی شناخته اند و مانند

 ببرهای گرسنه دنبال کسانی هستند که اجازه نمیدهند به جای مطلوب برسند و

در اولین فرصت کار یاوه گویان را خواهند ساخت.

در این میان بعضی افراد  که تحت عنوان هیئت علمی  یک عمر حرف مفت زده

و جایگاه رشته و فیزیوتراپیست را رعایت نکرده اند بشدت هراسان از

 چیزهایی خواهند بود که از دست خواهند داد

و این نگرانی کاملا به جا و واقعی است!!!!

   گفتا زکه نالیم که از ماست که بر ماست

روزی زسر سنگ عقابی به‌هوا خاست// واندر طلب طعمه پر و بال بیاراست

چون نیک نگه‌کرد و پر خویش بر او دید// گفتا زکه نالیم که از ماست که بر ماست

انتقاد مستقیم

آتوریته میخواهد

شاید شما بعضی از اساتید!!!!! فن را میشناسید که دائم مشغول مضحکه کردن خود

ودیگران هستند.

این یک بیماری فیزیوترپوئید است که در آن فرد فیزیوتراپیست دارای توانایی

نیست و دائم زیر لب  وز وز  میکند .

همه چیز مسخره میشود در حالی که خود شان مسخره ترین موجودات عالمند.

متاسفانه بعضی امیدهای واهی یا ترس از بدتر شدن اوضاع توده فیزیوتراپیست

را به سکوت یا تایید کشانده است که اینهم ماه مهر خواهد مرد.

اما  ما فیزیوتراپیست ها باید یاد بگیریم مانند یک پزشک مقتدرانه و بدون کنایه

صحبت کنیم تا بتوانیم به جایی برسیم که مستحق آن هستیم.

شاید مطالبی مطرح میشود که بعضی را آزرده میکند ولی این فقط

جهت بیداری است و الا مطلب نگفته شده بسیار است.......

اینها وظیفه یک پزشک در راه رسیدن به آرمانهایش برای خود و رشته است.

به هرحال انتقاد آتوریته میخواهد آنهم مستقیم والا چیزی بیشت از وز وز نیست.

مسیر یک طرفه به سوی تلخی

بسیاری از  انسانها در شرایط سخت پخته میشوند ولی بعضی می سوزند.

در حیطه فیزیوتراپی در ایران( یعنی منظور نشدن یک پزشک به عنوان 

پزشک) بعضی از همکاران فیزیوتراپیست برای فرار از شرایط دچار

سوختگی شده و شخصیت خود را از دست میدهند.

این افراد در هر سطح علمی یا شغلی از بودن رنج میبرند و در اولین فرصت

ضربه خود را به خود و رشته فیزیوتراپی میزنند.

اینها تحت تاثیر مشکلات ،دچار خودبینی و پاره ای اعمال حماقت آمیز می شوند.

حتی به علت فشار های آمده بیمار روانی شده به قرص و دارو پناه می برند.

بعضی از گروه های اجتماعی جهت مطالعه جامعه شناسی بسیار ارزشمندند

گروه فیزیوتراپیست ها نیز بعلت عدم تعادل بین خواست ها و موفقیت ها جالب

توجهند.

بسیاری از اساتید فیزیوتراپی که خیلی هم معروفند از این قشر می باشند.

شاید شما استادان دانشگاهی را میبینید که منکر رشته هستند.

یا دارای خلق و خوی بلوغ نیافته هستند.

یا به گروه فیزیوتراپیست ها به دیده تحقیر می نگرند.

در کنگره فیزیوتراپی مقالات برتر را میبینید با چه بایاس

و اشتباهات متدولوژیک از طرف ایشان تایید و ارائه میگردد.

و چون در زمان خودشان نتوانستند آنی باشند که باید میبودند حال منکر

همه چیز میشوند.

منکر  DPT یا پزشک بودن

و آینده خود و رشته را به تباهی مرگبار میبرند.

چقدر  زود خواهیم دید با این تعلل ها پزشک فیزیوتراپی از دانشکده های 

پزشکی بیرون خواهد آمد تا نیاز ها در این حیطه را بر آورده کند و

 آقایان و همه فیزیوتراپیست ها در قبال این تعلل فرصتها را از دست داده

و در قبال رنج های کشیده جز تکنسینی چیزی نصیبشان نگردد.

و چقدر سخت تلخ است که توده فیزیوتراپی به عنوان  پزشک آنقدر

به دور خود چرخیده و به کسانی امید ببندند که خود محتاج کمک می باشند.

امید به بیمارانی که خود پناهی جز قرص های ضد سایکوز ندارند!!!!

طنز تلخ

هردم از این باغ بری میرسد :

ورود طرح پذیرش PHd  فیزیوتراپی  از دوره پزشکی عمومی  به شورای معین وزارت بهداشت

نقل از:

http://dpt.blogfa.com/ 

 امیدواریم درست نباشد:

چناچه درست باشد به همه فیزیوتراپیست های ایران زمین  تسلیت

عرض مینماییم.

به فیزیوتراپیست های قدیمی

                                                               علم چیست؟

                                          علمی کیست؟

بسیاری از فیزیوتراپیست ها درس علوم دوره دوم دبستان را به خاطر دارند.

فرهاد کنجکاو.

و در این درس آموختیم علم شامل مشاهده،نظریه و آزمایش است.

بنابر این علمی بودن ربطی به احکام اداری ندارد.

یک نکته اساسی که کل علم را تحت تاثیر قرار می دهد

 گزارش صحیح است .(همان صداقت)

مسلم در کشور ما بسیار در حق فیزیوتراپی و فیزیوتراپیست

 ظلم شده است.

و این صدمات بر روح و جسم فیزیوتراپیست ها

 وارد گشته است .

در این میانه بسیاری مقاومت کرده اند و اندکی روح

 و شخصیت و حتی عقل خود را از دست داده اند.

بی تفاوتی در بسیاری از فیزیوتراپیست ها و تشنه گی

 قدرت در اندک عده ای بسیار چشم گیر است.

و اکنون که بارقه های تغییر رخ داده است این اندک

گروه جهت حفظ تکه نان های کپک زده چه حرصی و

 تحرکی از خود نشان میدهند.

کسانی که دوره های آموزش تکمیلی را محل تفرج خود

 قرار داده بودند و اکنون در مقابل نسیم خنک ایستاده اند

تا بوی خوب بودن را حذف کنند تا شاید این مسیر تازه را مال

خود ناتوانشان کنند.

متاسفانه جامعه مصدوم  فیزیوتراپی به ناچار دل به امید کسانی

 بسته است که به علت زندگی ناقص خود 2تا 2تا  قرص

 اعصاب میخورند.

البته فیزیوتراپی دچار این اتفاق شده است که دارای کسانی

شود که باج مفت به کسی نمیدهند چون باور رسیده اند که

به عنوان یک پزشک شرح وظایفشان چیست.

و مهمتر اینکه با یک اتوبوس پر از انسان ناتوان نمیتوان به

 جایی رسید.

                                   بخصوص اگر راننده آن دیوانه باشد.

این یک روند علمی است از یک پزشک که آینده سلامت جامعه را

در دست خود می داند و این صادقانه ترین کار است.

و بدا به حال کسانی که نخوت وبال گردنشان شده چون هم در در این دنیا

بد بختند و هم بزوددی صورتشان آتش گرم  دوزخ را لمس خواهد کرد.

دکتر علی ایرانی

رئیس انجمن فیزیوتراپی  هند

دکتر علی ایرانی یک هندی با اصلیت ایرانی است.

دکتر ایرانی دارای PhD میباشد.

دکتر ایرانی  حدود ۳ پیش به ریاست انجمن فیزیوتراپی هند رسید.

دکتر ایرانی هرگز اقدام به تاسیس انجمن فیزیوتراپی تحت عنوان  انجمن فیزیوتراپی علمی

و یا انجمن  PhD فیزیوتراپی نکرده است.

دکتر علی ایرانی در یک پیگیری قانونی اقدام به افزودن Dr برای تمامی فیزیوتراپیست ها کرد.

در هند به فیزیوتراپیست ها در همه مقاطع دکتر می گویند.

در هند به دارو ساز،دندانپزشک،دامپزشک دکتر نمی گویند.

فیزیوتراپیست های هندی در فیزیوتراپی تحولی بزرگ در زمینه های مختلف بوجود آورده اند.

فیزیوتراپی هند از ایران جلو افتاده است.

شرط بر سر اول مهرماه

می گویند اول مهر ماه سال جاری قرار است رودخانه ها برعکس حرکت کرده

،آسمان سبز شده و DPT توسط مخالفین DPT درست شود.

اما باید گفت : شاید بتوان از زمین به ماه پله برقی کشید و یا در روی سطح

 خورشید خانه ساخت. ولی  برای DPT توسط  پرفسورX

(چون نمی دونیم در انگلیس چی می خونند) کاری صورت نخواهد گرفت.

دلایل:

۱ - نمی خوان

۲- نمی تونن

۳- نمی فهمنن

۴- خیلی میفهمن(زرنگند)

به هر حال بعضی از عزیزان منتظر معجزه از این بت چوبی هستند.

ما هم نا امید نمی کنیم فقط ۱۰۰ روز مانده

وعده اول مهر ماه که نه چون تعطیل است !!!!

وعده دوم مهر ماه ۱۳۸۷ هجری شمسی در خلخال و شیراز و رشت و .......

آموزش فیزیوتراپی

یا 

مرده متحرک

زمانی که در حال تحصیل فیزیوتراپی بودیم این سئوال به ذهن بسیاری از ما راه پیدا میکرد.

چرا این رشته به این صورت است:

مغایرت منابع مرجع فیزیوتراپی با مباحث جاری آکادمیک

عدم بلوغ اجتماعی و روانی در بسیاری از اساتید

نبود روش سیستماتیک در مباحث علمی

نبود رویکرد علمی

عدم وجود آموزش های عمومی پزشکی

وجود بعضی از متخصصین طب فیزیکی بی دانش

و.........

اکنون از آن سالها بسیار گذشته است.این پزشک ماهیت واقعی خود را یافته

 است.

DPT بوجود آمده است.مفاهیم پزشکی در این رشته رخنه کرده است.

اما....

همان جهالت در آموزش فیزیوتراپی موج میزند.دانشهای بی محتوا و بی اصالت

ادامه یافته اند.

آنهایی که در سختی ها دست و پا میزدند و توانستند مدرکی غیر مرتبط

با فیزیوتراپی را از خارج از کشور گرفته و آن را به وزارت بهداشت قالب نمایند.

یا اساتید لومپن!!!مانند خود را به را به دانشگاه بکشانند.

خود را در جریان باد قرار داده و برای حفظ خود و یا در پاسخ به عقده های گذشته

خود جلوی پیشرفت فیزیوتراپی را بگیرند.

اکنون این دپارتمان های بی جان و روح حتی به درد خودشان نخواهد خورد.

آنچنان بر علیه همدیگر توطئه میکنند که بی نظیر است.

این دپارتمان ها به اصطلاح فیزیوتراپی جز اتلاف سرمایه ملی چه نقشی دارند؟

چه نقشی در سلامت کشور دارند؟

جز آنکه  امید های آنانکه در این دانشکده ها پرورش یافته اند نقش بر آب می کنند.

فیزیوتراپیست هایی که با خون دل کار کرده اند و باعث پیشرفت فیزیوتراپی گشته اند.

ولی زهی خیال باطل چون یک فیزیوتراپیست علی رغم این مشکلات به هر حال یک

پزشک است

چه این دپارتمانها بخواهند یا نخواهند.

این پزشک خوب می داندبر ابوعلی سینا و بقیه پزشکان در

این مملکت چه گذشته و با برد باری برای ارتقاء وضعیت سلامت مردم

تلاش میکند .

طنز 

Physiotherapoid

آیا این بیماری را میشناسید:

این بیماری یکی از شایعترین بیماریها در بین گروه فیزیوتراپیست ها میباشد.شناخت این بیماری تاثیر بسزایی در روند(فرآیند)درمانی دارد:

اتیولوژی:

۱- آموزش فیزیوتراپیست به عنوان صاحب فرآیند(مالکیت معنوی)

۲- آشنایی با پاتولوژی بیماریها

۳- داشتن دیدگاه اختصاصی در فیزیوپاتولوژی حرکت

۴- وجود نقص عمدی در سیلابس های درسی

۵- دوره آموزش کوتاه

۶- محسوب شدن به عنوان یک کارشناس(لیسانس) بعد از فارغ التحصیلی

۷- فضولی همه در این رشته حتی فوق لیسانس ادبیات

۸- عزیزان طب فیزیکی

۹- خروج از حرفه

۱۰- ادامه سخت در مقاطع فوق و PhD بدون بیمارستان و بالین

۱۱- میکرو تروما بر سر(قبول هر خفت)

۱۲- آمادگی برای ذلت

                        علائم بالینی:

بر حسب شرایط محیطی تابلو بیماری متفاوت است:

در صورت ادامه تحصیل در فیزیوتراپی:

۱- انکار هرگونه تاثیر پراکتیس در درمان

۲- خود برتری

۳- دوری از فیزیوتراپی

۴- در صورت وقوع  PhD  من فیزیوتراپیست نیستم!!

۵- پاچه خواری دیگر دکترها

۶- من شاهم!!

۷- من رئیسم!!!

۸- اون دیونه است!!!

۹- این دیونه است!!!

در صورت کار در کلینیک:

۱- باز شدن کتاب سالی یک دفعه

۲- کامپیوتر چیه؟!!!

۳- این چه رشته ایه؟!!!

۴- K مهم م!!!

۵- اتحاد کلامی!

۶- خیلی بدبختیم!!

۷- قرارداد با بیمه!

۸- قرارداد با ارتش!!

۹- همکارم حرف مفت میزنه!!!

در صورت کار اداری:

۱- من لیسانسم

۲- فوق مدیریت

۳- چه رشته ای چه کشکی!!!

۴- خیلی پرتیم!!!

۵- این فیزیوتراپی کی درست میشه؟

۶- منتظر کار دیگران

 نکته اساسی در این بیماری این است که پیشکیری حرف اول را میزند و گرنه مثل ایدز بابای طرف در میاد.یعنی از اول این رشته انتخاب نشه!!!

درمان : برای درمان این بیماری راه های مختلفی پیشنهاد شده

۱- DPT

۲- خودکشی

۳- حذف رشته

۴- پاره کردن مدارک و تکذیبیه

ظاهرا بهترین روش DPT میباشد که توانبخشی خاص خود را میطلبد.

پروتکل درمان با DPT :

۱- باور داشتن خود به عنوان نوعی پزشک

۲- مطالعه به عنوان یک پراکتیشینر

۳- به روز بودن

۴- کامپیوتر یاد گرفتن

۵- ارزش برای همکار گذاشتن

۶- قطع قرارداد با بیمه ها

۷- یا علی گفتن

۸- نامه برای وزیر بهداشت نوشتن

۹- نامه برای همه مسئولین نوشتن

۱۰- گفتن من هستم.

۱۱ - گفتن من حق خودم و بیمارمو میخوام.

۱۲- عرضه رفتن به خارج کشور رفتن برای گرفتن DPT

بعضی از دوستان میپرسند:

تفاوت کلینیک فیزیوتراپی با کلینک های مشابه(اختراعی) در چیست؟

جواب:

هر جایی که فیزیوتراپیست حضور داشته باشد و خدمات ارائه کند ،آن مرکز فیزیوتراپی است.

سئوال : پس چرا نام بعضی از بخش های بیمارستانی را عنوان طب فیزیکی و توانبخشی گذاشته اند و در آن فیزیوتراپیست ها ارائه خدمت میکنند؟

جواب: اصولا این از اختراعات ثبت نشده(؟؟؟؟) است.رشته طب فیزیکی و توانبخشی یک دیدگاه کاملا متفاوت با فیزیوتراپی دارد و دو حیطه کاملا متفاوت میباشند.

علت اساسی این بهم ریختگی ، عدم دانش مناسب پیشگامان هر دو رشته و همچنین دیدگاه تکنسین طلب در متخصصین طب فیزیکی در ایران بوده است.

در آمریکا متخصصین طب فیزیکی برای جلو گیری از موازی کاری کلینیک طب فیزیکی راه اندازی نمیکنند و بیشتر به الکترو دایاگنوز بسنده کرده و یا بیمار سرپایی ویزیت میکنند یا مراکز توانبخشی (با مراکزفیزیوتراپی تفاوت دارد)را هدایت میکنند.

عاقبت کار با این اوضاع و احوال وضعیت فیزیوتراپی چه میشود:

جواب:در ماشین چرخها در جای خود هستند.یک استاندارد خاص وجود دارد.اگر این چرخها روی سقف بسته شوند کارایی ندارد.و اگر روال علمی رعایت نشود علم با قدرت جای خود را با تحمیل هزینه باز خواهد کرد.البته کسانی که در موضع قدرت قرار گرفتند و از آن سوء استفاده کردند جز اشک و ماتم وآرزوی برگشت به دنیا برای جبران گذشته نصیبی نخواهند برد.

شاید در تاریخ پزشکی با این گونه برخورد یک پزشک با همکار خود و آنهم با استفاده از قوه قهریه نداشته باشیم.(نامهایی مانند خاکسارفرد یا نواب که همکاران خودشان از یاد آنان دوری میکنند)صدرصد اینگونه افراد با جفا در حق مردم و خسارتی که به سلامت آنان زدند جز آتش و تلخ کامی نصیب خود و وارثین خود نخواهند کرد.

با سلام خدمت همکاران گرامی

سئوالی که بسیاری میپرسند :

ما به عنوان یک فیزیوتراپیست چه کنیم تا زودتر DPT محقق گردد؟

جواب این همکاران عزیز این است:

گفتگو

گفتگو با همکاران با هدف اطلاع رسانی،

گفتگو با اقوام و  آشنایان که در مجاری اداری یا تصمیم گیری قرار دارند،

گفتگو با مسئولین کشور در هر مقام،

گفتگو با نمایندگان مجلس،

گفتگو با تصمیم سازان و تصمیم گیران در وزارت بهداشت و درمان،

گفتگو با ارکان دولت مانند نهاد رئیس جمهوری،

 این فرصت گرانبهایی است که با توجه به سطح بالای امنیت در کشور فراهم آمده است.

باید این اشتباه ۴۰ ساله به نفع مردم و سلامتی آنها تصحیح گردد.

کمی همت لازم است تا عزت مان را بدست آوریم.

به قول اجداد و نیاکان  

یا علی(ع)

دکترای حرفه ای فیزیوتراپی متعلق به تمامی فیزیوتراپیست های کشور میباشد و هر فیزیوتراپیست در صورت تمایل باید بتواند در این دوره شرکت کند.

هر گونه محدودیت و برخورد غیر عادلانه و غیر علمی از طرف هیئت های علمی

دپارتمانهای فیزیوتراپی و اعضای آن را  به تاریخ

و بوته فراموشی خواهد سپرد .

بیانیه

بدینوسیله سال ۱۳۸۷ هجری شمسی

 سال دکترای حرفه ای فیزیوتراپی

 اعلام میگردد.

امید است تمامی فیزیوتراپیست های ایرانی اعم از فارغ التحصیل،دانشجو،شاغل،هیئت علمی و همه در این مسیر قدم بردارند.هرکسی که میتواند باید از تمامی توان خود بهره بگیرد تا این کار ناتمام به پایان برسد و ثمره آن به ملت و کشور برسد.

این پیام را به تمامی فیزیوتراپیست های ایران و دانشجویان فیزیوتراپی  برسانید.

فیزیوتراپی بر علیه چاقی

Physiotherapy  vs.  Obesity

تمامی فیزیوتراپیست ها بر علیه چاقی(Obesity) بسیج  شده اند. چاقی به عنوان

 یک پدیده فراگیر عامل بسیاری از بیماریها شناخته است. بیماری ها یی  مانند:

1-    فشار خون

2-    بیماری های قلبی و عروقی

3-    انواعی از سرطان

4-    آرتروز